Filtr
  • "Nasza klasa"

     

    „Nasza klasa” Tadeusza Słobodzianka to książka, obok której nie można przejść obojętnie. Uwagę przyciąga już sam tytuł, który większości Polakom kojarzy się z portalem społecznościowym (polskim odpowiednikiem facebooka).  Jeśli dodam, że utwór otrzymał najbardziej prestiżowe wyróżnienie, jakie może przypaść żyjącemu pisarzowi – Nagrodę Literacką Nike za rok 2010, to dowodzi, że jego przeczytanie jest obwiązkiem.

    Nie jest to jednak książka książka prosta. Utwór o tak niewinnym tytule stanowi próbę rozliczenia historii, zarówno zbiorowej, jak i tej osobistej, jakiej doświadcza każda jednostka immanentnie wciągnięta w ramy czasu.

    Na tle wydarzeń w Jedwabnem z 1941 r. dramat pokazuje, w jaki sposób rozkwita zbrodnia i jak zostają zrujnowane relacje kolegów przez wypaczone ideologie, chore ambicje i bestialskie postawy ludzi.

    Dramatyczna forma książki pozwoliła autorowi opowiedzieć bez eufemizmów o okrutnych czasach, wskazać odpowiedzialnych za zło. Słobodzianek pokazuje, że w pewnym sensie takze złoczyńcy są ofiarami. Ale nie zamierza ich bronić. Niemniej, zwraca uwagę, że czasem trudno jest jednoznacznie odróżnić kata od ofiary.

    Książka Słobodzianka zrywa z wyobrażeniem Polaków jako ludzi, którzy w czasie wojny byli tylko prześladowani. Uświadamia, że w narodzie polskim znalazło się także wielu morderców i prześladowców. W ten sposób utwór jeszcze bardziej akcentuje potrzebę wpajania toleracji i podejmowania dialogu międzykulturowego.

    Książka Słobodzianka pełni istotną rolę nie tylko ze względu na przekazane treści, ale także – na formę. „Nasza klasa” zwraca uwagę na istotną rolę utworów dramatycznych, którym ciężko na dłużej zaistnieć w świadomości przeciętnych odbiorców ze względu na zdominowanie rynku czytelniczego przez utwory powieściowe.

    Słowo „nasza” w tytule dzieła odnosi się do wspólnych doświadczeń grupy uczniów. Jednocześnie jest przestrogą, aby nasze współczesne życie nie stało się piekłem podobnym do tego, przez jakie przeszli bohaterowie książki Słobodzianka. W największej mierze „Nasza klasa” jest więc nie tylko rozliczeniem historycznym, ale apelem o poszanowanie godności człowieka w każdym czasie.

     

  • "Masło przygodowe"

     

     

     

    Znakomicie napisana książka. Od pierwszych stron czytelnik odczuwa sympatię do całej rodziny Końców, która jest zbiorowym bohaterem powieści. Już sam tytuł budzi konotacje z masłem orzechowym – tak uwielbianym przez dzieci. I rzeczywiście, podobnie jest z książką. Utwór zachwyca, chociaż Barbara Stenka tak go napisała, że próżno w nim szukać spektakularnych scen akcji.

    Przygody rodziny poznaje się z narracji Kasi – dziesięcioletniej bohaterki, która bardzo skrupulatnie, z lekką  nutką ironii, opowiada o swojej z pozoru przeciętnej rodzinie. W utworze bardzo ważne miejsce zajmują relacje narratorki ze starszymi braćmi-bliźniakami, a także oryginalne zajęcia rodziców.

    Wszystkie postacie budzą sympatię czytelnika, a książkę czyta się wyśmienicie. Utwór nadaje się świetnie do czytania przez same dzieci, jak też do wspólnego czytania z rodzicami czy ze starszym rodzeństwem. Lektura pozwala wspaniale zacieśniać rodzinne więzi, sprawiając, że w codziennych sytuacjach będzie się dostrzegać coraz więcej pozytywów, a z życia czerpać – jak najwięcej przyjemności.

    Niezwykłe walory książki dostrzegła kapituła II Konkursu  Literackiego im. Astrid Lindgren,  zorganizowanego przez Fundację „ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom” i przyznała „Masłu orzechowemu” I nagrodę. Między innymi dzięki temu książka znalazła się na liście najbardziej wartosciowych tekstów dla dzieci i młodzieży polecanych przez Polską Sekcję IBBY, w ślad za tym – w plecakach czwartoklasistów, uczestniczących w projekcie czytelniczym dla szkół polskich na Litwie pt. „Biblioteka w plecaku”.

    „Masło przygodowe” to wartościowa książka. Z pewnoscią poprawi nastrój każdemu, kto zdecyduje się po nią sięgnąć. Osobiście gorąco polecam.

    M. J.